Nu de zon zo uitbundig schijnt, zo op de ramen, zie je een nieuwe taak.
Ramen lappen.
Nu de zon zo uitbundig schijnt voel ik een andere interesse.
Wandelen.
Even paar uurtjes wandelen.
Brekend nieuws: [14:05 uur]
Defensie vloog zojuist door de barrière van het geluid.
Ik ben aan het klussen op zolder, ik heb last van een schroef die verkeerd onder mijn been ligt, ik raap hem op en gooi hem weg. En op dat moment KABOEM en de zolder trilde.
Best raar.
5 seconden later hoorde ik de straaljager voorbij komen.
Waarom? Zoveel vragen, zo weinig antwoorden.
Alle sneeuw is hier weg. Maar het lijkt nu wel herfst. Het waait hard en het regent verpletterend. Kan ik nog niets doen in de tuin.
Vanmiddag naar Ouwehand. Ijsberen kijken. Mooie test om te checken of mijn oude regenpak nog lekvrij is.
Het zou een stunt zijn als Beatrix het ontslag niet accepteert. Dat er eerst mediation moet komen.
Mochten er toch verkiezingen komen, dan ziet het er naar uit dat we anderen onze volmacht gaan geven. Ik denk dat we rond die tijd in Frankrijk zitten en ik heb al de vakantie uitgesteld vanwege de Giro d’Italia. Ik ga nu niet nog eens de vakantie aanpassen voor mijn stem. Dus ik denk we Wim en Bep gaan vragen om op …. te stemmen. 
Het CDA zei enkele weken geleden: Met de kennis van nu, hadden we het vroeger anders gedaan.
Het CDA zegt nu: We hebben de kamer niet bewust misleid toen er gestemd moest worden over de steun van de inval in Irak.
Wel misleid, maar dat was niet bewust dus.
Ik ben trouwens van plan rotzooi te gaan trappen. Lekker keten in Rhenen. Schreeuwen en sneeuwballen gooien. Eens kijken hoeveel boekenbonnen mij stil kunnen krijgen.
Vanavond is de kast trouwens opgehaald. Drie mensen hadden de afgelopen weken geboden en gezegd te komen, maar kwamen niet. Vanavond kwam iemand met zijn dochtertje de kast halen voor een juut. En hij wil hem verven. In het wit.
Nu moet ik snel iets verzinnen om alle troep die in de kast zat ergens anders kwijt te raken.
Dat twitteren op mijn blogsite is niet meer dagelijks zoals ik in januari begon. Het wordt weer wekelijks denk ik.
Ik ben weer aan het klussen geslagen en ik ben weer veel tijd kwijt aan de stichting.
Dus kom tijd en energie tekort om te zeggen wat ik allemaal doe.
En ook vandaag. Vandaag mocht de tandarts gaan klussen. Maar die had het al snel gezien. Drie gaten. En eind maart worden ze gevuld. En ik probeerde hem nog af te leiden door vragen te stellen over zijn nieuwe stoel. Maar die man ziet alles terwijl hij enthousiast vertelt hoe hij zelf de nieuwe stoel heeft geïnstalleerd en dat hij een dag kwijt was aan het kruipen onder de vloer om de bedrading goed te krijgen.
Nu ik thuis ben heb ik het te druk met OS kijken.
Links snowboarden, midden afdaling skiën en rechts schaatsen.
Ik kan zeggen dat ik de spelen wel volg.
tien twee tien
Maar goed, wat een gezeur over die winter. Ik heb er geen genoeg van. Zonder pijn krab ik het ijs van de autoruiten. De motor start in één keer. Als je geen gas geeft in een bocht als er sneeuw ligt, loop je geen risico. Ik vind de overlast wel meevallen.
Ook vanmorgen toen ik naar Den Helder ging.
Ik had vandaag een keus. De vrouw die ik in november en december zo vaak bezocht in het ziekenhuis werd vandaag gecremeerd. Zij overleed vorige week. Ik kon vandaag afscheid nemen.
Maar ik moest ook afscheid nemen van een cliënt die gaat wonen op Texel. E ik koos toch voor hem.
Omdat voor hem reizen met de trein heel zwaar is en omdat zijn familie niet kon, ben ik hem met een collega gaan wegbrengen.
En onderweg alleen maar sneeuw gezien. En dat is best mooi. Zo waren de weiland prachtig wit, de bermen, het zicht was soms minder dan 50 meter vanwege de sneeuw en geeft een extra sfeertje.
De reis verliep voorspoedig. De lange files waren gelukkig allemaal de andere kant op en de files waarin wij vastzaten waren niet zo verschrikkelijk lang.
Toch een mooie dag. Een mooie witte dag en de winter is net op de helft. De hoop op een 11stedentocht is er nog wel. Bij mij dan.
De dag van klussen. Sebastiaan kwam rond half tien boos aan. Dit vanwege de files. Is ie niet gewend. Maar het staat altijd vast rond Utrecht en omstreken. En daar rijdt hij bijna nooit in de ochtend.
Maar hij was er en wilde direct aan de slag.
Ik legde eerst uit waarom ik had gekozen voor balken en gipsplaten en wat ik wilde doen met de isolatie. Uiteindelijk bleek het hout niet de beste keus te zijn, want die palen zijn altijd krom.
Zijn werkwijze was voor mij vreemd. Hij sloeg steeds de kozijnschroeven ín de vloeren, of plafond, terwijl het schroeven zijn die je er in moet draaien. Het werkte wel uiteindelijk, maar hij koos duidelijk voor de snelle wijze.
Maar ik hield de boel lekker op met netjes en recht afsnijden van de gipsplaten. En toch waren we rond 15:00 uur al helemaal klaar.
Wat nu nog moet is afwerken. En dat komt nog wel.
Volgende week maandag weer klusmaandag. Maar dan voor de tandarts. Volgende week gaan we weer voor de halfjaarlijkse controle.
De chronologische volgorde.
Copyright © 2010 Raymond van Stokrom schrijft ook….. wel eens [2003-2009].
wfg op 
raytje op